هر چیزی که با وحدت نامبرده شود کم است جز او که با این که واحد است به کمی و قلت موصوف نمی شود.(ص72)

سپاس خدای را که آفرینش دلیل بر هستی او و حدوث مخلوقاتش دلیل بر ازلیت او و مانند داشتن مخلوقاتش دلیل بر بیمانندی اوست. از حواس پنهان است و دست حواس به دامن کبریایی اش نمی رسد. و در عین حال هویداست و هیچ چیزی نمی تواند مانع و حاجب و پرده وجودش شود. (صص76-77)

سیری در نهج البلاغه