روزی کشاورزی متوجّه شد ساعتش را در انبار علوفه گم کرده است.  ساعتی معمولی  امّا با خاطره ای از گذشته و ارزشی عاطفی بود.  بعد از آن که در میان علوفه بسیار جستجو کرد و آن را نیافت از گروهی کودکان که در بیرون انبار مشغول  بازی بودند مدد خواست و وعده داد که هر کسی آن را پیدا کند جایزه ای دریافت نماید.

برای دیدن سؤالات ریاضی هفتم (تشریحی و چهار گزینه ای) روی ادامه مطلب کلیک کنید.

می رود قصهء ما سوی سرانجام آرام

دفتر قصه ورق می خورد آرام آرام

می رسد قصه به آنجا که جهان زیبا شد

با جهاز شتران کوه احد برپا شد

و از آن آینه با آینه بالا می رفت

میلاد به یادگار گذارنده مضامین بلند زیارت جامعه کبیره مبارک باد

... و اكنون در منايي، ابراهيمي، و اسماعيلت را به قربانگاه آورده اي. اسماعيل تو كيست؟ چيست؟ مقامت؟ آبرويت؟ موقعيتت، شغلت؟ پولت؟ خانه ات؟ املاكت؟ ... ؟

اين را تو خود مي داني، تو خود آن را، او را - هر چه هست و هر كه هست - بايد به منا آوري و براي قرباني، انتخاب كني، من فقط مي توانم " نشاني ها "يش را به تو بدهم:

آنچه تو را، در راه ايمان ضعيف مي كند، آنچه تو را در "رفتن"، به "ماندن" مي خواند، آنچه تو را، در راه "مسئوليت" به ترديد مي افكند، آنچه تو را به خود بسته است و نگه داشته است، آنچه دلبستگي اش نمي گذارد تا "پيام" را بشنوي، تا حقيقت را اعتراف كني، آنچه ترا به "فرار" مي خواند، آنچه ترا به توجيه و تاويل هاي مصلحت جويانه مي كشاند، و عشق به او، كور و كرت مي كند، ابراهيمي و "ضعف اسماعيلي" ات، ترا بازيچه ابليس مي سازد.

برگرفته از سایت تبیان

ترجمه بخشي از دعاي عرفه امام حسين(علیه السلام) از دکتر شریعتی

«حمد و سپاس خدايي را سزاست که تير حتمي قضايش را هيچ سپري نمي‌شکند و لطف و محبت و هدايتش را هيچ مانعي باز نمي‌دارد و هيچ آفريده‌اي به پاي شباهت مخلوقات او نمي‌رسد.

...جهل و ناداني من و عصيان و گستاخي من، تو را باز نداشت از اينکه راهنمايي‌ام کني به سوي صراط قربتت و موفقم گرداني به آنچه رضا و خشنودي توست.

پس،

هرگاه که توراخواندم،پاسخم گفتي؛

هرچه ازتوخواستم،عنايتم فرمودي؛

هرگاه اطاعتت کردم،قدرداني وتشکرکردي؛

و هر زمان که شکر ترا بر جا آوردم،برنعمتهايم افزودي؛

و اينها همه چيست؟ 

 پریشان کرده نامت دشت و صحرا و بیابان را           

مسلمان کرده اشک روضه ات هر نا مسلمان را

تو کشتی  نجاتی تو صراط مستقیم هستی     

 که با مهر تو می سنجند اهل فضل ایمان را

نیا کوفه تو که از رسم این مردم خبر داری               

تو که دیدی به نامی می فروشد شهر پیمان را

 تمنا می کنم امسال از این راه برگردی                    

ببین بالای دار این قاصد گیسو پریشان را