شعری که در پیش رو دارید توسط پروفسور هشترودی سروده شده است. استفاده از مفاهیم ریاضی زیبایی این شعر را دو چندان کرده است.

منحنی قلب من، تابع ابروی توست
خط مجانب بر آن، کمند گیسوی توست

حد رسیدن به تو، مبهم و بی انتهاست
بازه تعریف دل، در حرم کوی توست 

چون به عدد یک تویی من همه ی صفرها
آن چه که معنی دهد قامت دلجوی توست

پرتوی خورشید شد مشتق از آن روی تو
گرمی جان بخش او جزئی از آن خوی توست

بی تو وجودم بود یک سری واگرا
ناحیه همگراش دایره روی توست 

(پروفسور هشترودی)